Yıllanmış şarapların sarhoşluğuyla,
Ruhunu içen ruhum
Dudaklarımda kalan cömert tadının mübahlığıyla
Dokunur yüreğime.
Yıllanmış şarapların sarhoşluğuyla,
Ruhunu içen ruhum
Dudaklarımda kalan cömert tadının mübahlığıyla
Dokunur yüreğime.
Kapıda kaldı kahkahamın son damlası.
Sen gidince kalemler yazmaz oldu,
Kafiyelerimin mizahı sustu.
Elvedanın şarkısında buldum kendimi,
Sığmaz oldu bedenim koltuklara.
Hangi cihana varsam,
İçimdeki cihanda buldum ruhumu.
Baştan aşağı sen kokan yurdum,
İtibarına umut yaşar,
Dualı avuç içleriyle.
Hasretle süslenen gözyaşlarım,
Okyanusların kıyısında korkak,
Dağların yalnızlığında sığınak,
Sahraların susuzluğunda ortak,
Kalemimin ucundaki mürekkebin tınısındaki tutsak..
SAFRAN
Vefasızlığının hangi merhalesi bilmem!
Ziyabar gözlerinin semt-i hamuş olması.
Kelamım boştur aslında,
Mümkün mü?
Laciverdi kalbinin ziyabar olması.
SAFRAN
Yalnızlığım katredir ruhuma,
Ruhum kuşların özgürlüğüne talip..
Söz söyleyen ruhum,
Suskundur türa..
SAFRAN
Bilmece gözlerin;
Yüreğimin titreyen ateşi.
Hoyrat ruhun derdimin cezası.
Göz çukurların;
Kirpiklerimi ektiğim bahçe
Dokunamadığım ellerin tutuşunca kasırga ahvali.
Bakışlarının şarabı sarhoşluğum,
İçtikçe inleyen ruhumun çılgınlığı.
Çıkmaz sokaklardayım sevgili,
Hangi birini söylerim sana..
Vazgeçmişken senden!
Safran
Gönlümüm tacı yüreğime katran oldu.
Hangi siyahlıkta ararım ki uçurumu.
Kaç çırpınış sürer daha damlanın boğulması.
Mücadeleler kovalar ruhumun aklını.
Hangi duraklarda, soluklanır ruhumun nefesi.
Kaç nefeste yorulacak yüreğim.
Zamanla yarışacak gözlerim,
Biliyorum..
Kaç ruha bakacak ruhum,
Gerçeği bulmak için..
Safran
Bulmak seni evvela ardından yok etmek!
Taşımak yüreğimde evvela, siyah kirpiklerini.
Beyaz tenindeki kokuyu duymak evvela ruhumda.
Kalbini hissetmek evvela, avuçlarımın içinde.
Isıtmak ruhumu evvela, sesindeki tını ile..
Ardından yok etmek!
Sonra umulmadan yine bulup
Bahtiyar olmak..
Safran
İnanmaktı gözlerine aşkın yakışı,
Zeytin rengi kirpiklerindeki heyecandı yüreğimin şansı,
Sana bakınca yanan ruhum, bir yudum umutla can bulurdu hayatında.
Fakat mutluluğa ceza umuda gözyaşı sevgin,
Biliyorum eksik artık aşkın zarafeti,
Çıkmaz sokaklarda veda zamanı sevdama, uzaklara savrulma vakti,
Can buluyor şimdi gözlerimde iki nehir..
Safran
Sarhoş görmez ateşle oynarken
Mecusi mabedi olduğunu,
Bu mabede girdiğini bile bilmez.
Oysa, bahtiyar olur mu?
Bu mabede giren
Giden yollar bile gözünü çevirmişken.
SAFRAN
karşı karşıya duran iki pencerenin arkasında meşhur oldu aşkımın yakan alevi. rüzgar yürüyüşlü sureti ile uçurtma gibi savruluyordum siyah ...